Passes by..

Does time heals everything or distance makes the heart grows fonder? (Pang mag-jowa? Haha)
Ano nga ba ang nangyari samin ng "kaibigan" ko. Yes. Kaibigan. I still can call her my friend. Kahit galit ako sakanya. Ganito naman ako kahit pag kaaway yung bestfriend ko. Kahit mag-away kami ng ilang buwan. Kapag nagkita kami at hindi na ako galit, back to normal na. Pero this time hindi bestfriend ko yung kaaway ko. Friend ko siya ngayong college. I can say. Isa na siya sa mga pinagkakatiwalaan kong tao. Dahil alam niya ang mga kabal-balan kong ginagawa. Siguro ang pinaka simula nito ay nung niloloko ko siya/sila ng mga friends ko na sila ang dahilan bat kami ng break ng boyfriend ko. Pero siguro dito talaga nagsimula, yung nasabi ko sa last post ko na hindi natuloy yung pagsali namin ng contest na sobra namin pinag-brainstrom-an. Oo aminado ako sobrang nagalit ako. Di na ako magpapaka plastik. Kailangan ko nung pera na sana kung mananalo kami. Malaki yung matutulong sakin. Ang the fact na feeling ko na betray ako ng isang kaibigan. Oo nagka sakit siya. Sige. Pero yung mag makita kang picture niya sa FB na nakapag shoot naman siya sa ibang grupo pero samin hindi. Hindi ko naman matatangi na yun talaga yung circle of friends niya una palang. Oo siguro masasabi ko na may pagka O.A yung galit ko. Ewan ko bakit. Maybe full of shits talaga ako nung mga panahon na to. Pag ako galit sa kaibigan, hindi kita aawayin na putakan. Mananahimik lang ako na parang hindi ka nag eexist. Same as her. Hindi din siya nag sasalita. Dumating yung time na birthday nung friend namin. Binigyan niya ng letter, birthday greeting and explanation ng side niya. Una hindi pa ako ganun ka-affected kasi kakaiyak ko lang nun and may iba akong kausap nung pinabasa sakin. Then when I gather my self up. Noon ko na inisip kung ano magiging react ko. Syempre hindi maganda. Pinalampas ko muna. Ewan ko ba kung anong espiritu ng bertud ang sumapi sakin na naisipan ko mag reply sa letter niya. Sinabi ko naman yung side ko. Since then hindi na kami nagpansinan. Yung mga group projects namin hindi na rin namin siya ka-group. Sakin wala naman kung ka-group namin siya. I can work professionally. And as time passes, mas mukang nagiging imposible na maging maayos kami. Na kahit yung bestfriend niya, tried to reach out sa isa namin kaibigan. Di ko magawang lumapit. Kasi I still have my PRIDE. But IF, she ever tried to reach out on me, NEVER siyang magsisisi. I'm open na magka ayos. Pero hindi ako yung first move.